A. en ik hadden al een hele tijd plannen voor de zomer maar echt concreet waren we er tot gisteren nog niet aan begonnen. We wisten voor 98% zeker waarheen –de kriebel om eens iets zots te doen beschouw ik als de overige 2%– maar we hadden nog niets vastgelegd.

Bij ons is het boeken en plannen van een reis onlosmakelijk verbonden met het internet. We zijn in totaal al 13 keer op reis geweest (gaande van een nachtje ergens in eigen land tot bijna drie weken in het buitenland) en zijn voor welgeteld één city trip (Londen, de allereerste keer samen weg) naar een reisbureau geweest. Onze tweede reis (de Kanaaleilanden) hebben we geboekt via Anders Reizen maar dat was volledig per e-mail of telefoon. De overige 11 reizen hebben we zelf samengesteld en geboekt via het internet.

Voor 2010 staan er intussen al twee zaken zo goed als vast, een binnenlandse midweek en onze zomerreis. Voor die midweek was niet veel extra opzoekingswerk nodig, we zijn al eens naar het adres in casu geweest en waren toen zo tevreden dat het haast zeker was dat we daar nog eens zouden terugkeren. Een mailtje en het was al in orde, case closed. Wat de zomerreis betreft gaat het hier echter om een zeer typisch staaltje “hoe Sara en A. een reis boeken”.

Over hoe we tot een bestemming komen ga ik niet echt uitweiden, dat kan namelijk compleet at random gebeuren. Ik denk bijvoorbeeld aan die keer dat we nogal impulsief een reis boekten naar New York omdat A. die week toevallig een T-shirt droeg met daarop “New York”. In our defence: de dollar was toen net op een historisch laag niveau gaan staan en iedereen leek wel naar Amerika te vertrekken. Ahem.

Eens we weten waar naartoe kan het echte plannen beginnen. Mijn vaste instrument daarvoor is eigenlijk hoofdzakelijk Google Maps. Zowel voor het lokaliseren van de bestemming in het algemeen –ik weet graag waar precies ik ben op deze aardbol, niet zomaar “daar ergens”– als voor al de overige details. Luchthavens, (metro)stations, restaurants, hotels, B&B’s, musea, …, quasi alles zoek ik op met Google Maps. En ja, ik laat mij leiden door de recensies die er in veel gevallen bijstaan.

Neem nu volgend voorbeeld. Ik was op zoek naar een B&B in (de buurt van) Canterbury en tikte dus gewoon “b&b Canterbury” in bij GMaps. Je krijgt dan zo’n totaalbeeld:

Aangezien we gewoon de kathedraal willen bezoeken en de volgende dag al doorrijden naar onze volgende bestemming zou het gemakkelijk zijn om binnen de stadsmuren te logeren, kwestie van alles te voet te kunnen doen. Er is echter één nadeel, we zullen met de auto zijn en zouden dus graag ook parking hebben aan ons hotel. Geen probleem, even inzoomen tot binnen de stadsmuren, kijken welke adressen er nog overblijven (de lijst wordt automatisch aangepast, zeer gemakkelijk), hoe sterk ze scoren en hoeveel recensies erbij staan. (4 sterren en 100 recensies vind ik geloofwaardiger dan 5 sterren en 3 recensies)

Van de B&B’s die voldoen aan onze eisen (goede score en goede ligging) bekijken we de websites voor de specifieke eigenschappen en op basis daarvan maken we onze uiteindelijke keuze. Op nog geen 10 minuten tijd hebben we zo een B&B gevonden in het centrum van Canterbury, mét parking en blijkbaar zeer uitgebreid ontbijt. Win!

Zo plannen we eigenlijk quasi al onze reizen, met behulp van enkele goede websites, en soms nog eens een reisgids. Gemakkelijk, snel en efficiënt. Wie gaat er nu eigenlijk nog naar een reisbureau? (Ja, hoe overleven zij eigenlijk?)